Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/5567 E. 2013/13641 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenlemek

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2012/5567
Karar No
2013/13641
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenlemek

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin I-Sanığın 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Sanığın 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine dair hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince: Sanık hakkında düzenlenen 27.10.2009 gün 22 sayılı vergi tekniği raporunda özetle; sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2001 yılından itibaren bilinen adreslerinde bulunamadığı, 2008 ve 2009 yıllarında Form Ba ve Form Bs bildirimini vermediği, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında vermiş olduğu Form Ba ile mal alımında bulunduğunu belirttiği mükelleflerden yüksek tutarlı mal alışları olduğu ve bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenlediklerinden bahisle vergi tekniği raporları düzenlendiği, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında vermiş olduğu Form Bs ile mal sattığını belirttiği mükelleflere anılan yıllarda sırasıyla toplam 398.958, 380.525 ve 13.358.473 liralık çok yüksek bedelli faturalar düzenlediği ve her ne kadar 2008 ve 2009 yıllarında Form Ba ve Form Bs bildirimini vermemiş ise de başka mükelleflerin verdiği Form Ba bildirimlerinden 2008 yılında 163.180 TL ve 2009 yılında da 19.902 TL değerinde faturalar düzenlediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, anılan raporda sanığın firmasına sahte fatura düzenledikleri iddia olunan kişi ve firmalar hakkında düzenlendiği belirtilen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının onaylı örneklerinin dava dosyasına getirtilmesi, haklarında dava açılmış ise celbedilerek incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sanığın adlarına fatura düzenlediği kişi ya da firmalara gerçek bir mal ve hizmet sunduğuna dair mal ve para akışına dair belgeler varsa celbedilip incelenmesi ve yüksek bedelli faturaların karşılıklarının sanığa nasıl ödendiğinin araştırılması ve nakit olarak elden ödendiğinin iddia edilmesi halinde ise bu durumun ticari teamüle ve belgeleme gereksinimine uygun olup olmadığı da tartışılıp, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/5567, K. 2013/13641, T. 25.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2012-5567-e-2013-13641-k-270228307f1e