Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/2780 E. 2013/9575 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 245/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL APC ile cezalandırılmasına Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kuryenin kredi kartını isim benzerliği nedeniyle kendisine getirdiğini, kuryeyi yanında bulunan ... ile beraber mağdur ...’a yönlendirdiğini, ...’ın kredi kartını kabul etmemesi üzerine kuryenin kartı tekrar kendisine getirdiğini, kendisinin de aynı bankaya bir hafta önce kart başvurusu olduğu için kartın kendisine ait olduğunu düşünerek kuryeden teslim alıp kullandığını beyan etmesi, tanık ...’in alınan beyanında, kredi kartını köye getiren kuryeye yardımcı olmak için önce sanık ...’a götürdüğünü, ancak sanığın kredi kartının kendisine ait olmadığını, amcasının oğlu olan mağdur ...’a ait olduğunu beyan etmesi üzerine kurye ile birlikte mağdur ...’ın yanına gittiklerini, mağdurun kredi kartını kabul etmemesi üzerine tekrar sanık ... ile görüşüldüğü, ...’ın kurye şirketi yetkilisine kart başvurusunun bir hafta önce olduğunu, bu nedenle kredi kartının kendisine gelemeyeceğini ifade etmesine karşın, kuryenin sanığın nüfus cüzdanı ile kart üzerindeki bilgileri karşılaştırdıktan sonra kartın sanığa ait olduğunu söylemesi üzerine sanığın kartı teslim aldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; kartı çıkaran bankadan suça konu kredi kartının dağıtım ve teslimini yapan kuryelerin açık kimlik ve adresleri sorularak bu şahısların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulup, kartın tesliminin ne şekilde gerçekleştiği hususunun aydınlatılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasann 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.