Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/27453 E. 2013/1285 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Asıl Karar; Mahkumiyet

Sanığın sorgusunda bildirdiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat usulsüz olup, sanığın mahkumiyetine dair 16.07.2010 gün ve 2007/603 Esas, 2010/421 sayılı hüküm henüz kesinleşmediğinden mahkemece bu tarihten sonra yapılan işlemler ve verilen kararlar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan sanık müdafiinin 16.07.2010 tarihli ilk hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların katma değer vergisinde kullanılması nedeniyle 26.01.2003 ve 26.01.2004 olarak tespit edilen suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.