Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/20506 E. 2013/13261 K.

Konu: Değişen Suç Vasfına Göre Emniyeti Suistimal, Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2012/20506
Karar No
2013/13261
Karar Tarihi
Konu
Değişen Suç Vasfına Göre Emniyeti Suistimal, Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Değişen suç vasfına göre emniyeti suistimal, Dolandırıcılık HÜKÜM : Her iki sanık hakkında her iki suçtan mahkumiyet. Sanık Mehmet ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü; Suça konu bononun sanık ...’e bonoda borçlu olarak görünen ve 23.01,2002'de öldüğü anlaşılan ... ile kardeşi olan katılanın şirketinde çalıştığı süre içerisinde, hizmet gereği olarak ... tarafından imzalanarak diğer kısımları sonradan sanık ... tarafından doldurulup şirketin işleriyle ilgili olarak yapılacak ödemelerde kullanılmak üzere verildiği, ancak ...'in 1986 yılında işten ayrıldığında bonoyu şirkete iade etmediği gibi sonradan 15.11.1999 tanzim, 15.11.2001 vade tarihli 18.000 TL. bedelli olarak doldurup kardeşi olan diğer sanık ...'e ciro ettiği , sanık ...'in de bu bonoyu icra takibine koyduğu somut olayda, sanıkların suç konusu senedi bertakrip ele geçirdikleri konusunda kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı da gözetildiğinde, eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 509/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 510. ve 504/3. maddeleri kapsamında "hizmet nedeniyle emniyeti suistimal ve nitelikli dolandırıcılık” suçlarını oluşturacağının kabulüyle yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “ hizmet nedeniyle emniyeti suistimal ve nitelikli dolandırıcılık ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 01.03.2002 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafileri ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/20506, K. 2013/13261, T. 18.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2012-20506-e-2013-13261-k-9fce31daadfc