Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/19449 E. 2013/1793 K. – Resmi Evrakta

Konu: Resmi Evrakta Sahtecilik, Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2012/19449
Karar No
2013/1793
Karar Tarihi
Konu
Resmi Evrakta Sahtecilik, Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, Dolandırıcılık HÜKÜM : Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.1997 gün, 1992/196 esas ve 1997/16 sayılı kararı ile resmi evrakta sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay ağır hapis, aynı Yasanın 503/1, 522, 59. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis ve 75 YTL adli para cezasına hükmedilmesine dair. 1-)Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; önceki hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK.nun 220-232. maddelerine uygun biçimde, iddia, savunma ve delillerin gösterilmesi, suçun nitelendirmesinin yapılması, ceza yasasında öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve cezaya mahkumiyet yerine yada yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine veya adli para cezası yada tedbirlerden birine çevrilmesine, ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına yahut bu hususlara ilişkin istemlerin reddine dair dayanaklar ile önceki hükümdeki yargılama giderleriyle varsa vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın, gerekçesiz hüküm kurulması, 2-)Hükümlünün 05.04.2007 tarihli ifadesinde, mağdurların zararını tamamen giderdiğini belirtmiş olması karşısında; bu husus mağdurlardan sorulmak suretiyle araştırılarak,, 5237 sayılı TCK’nun 168/2 maddesinin uygulanma koşulunun oluşup oluşmadığı belirlendikten sonra lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile hükümlü müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/19449, K. 2013/1793, T. 06.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2012-19449-e-2013-1793-k-ecdde2e0e597