Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/9885 E. 2012/7646 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge gizlemek HÜKÜM : Beraat Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin 01.04.2004 ve 27.03.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Şikayetçi kurum vekilinin katılma talebinde bulunduğu 21.10.2008 tarihli duruşmada hazır bulunan sanık müdafiinin bir itirazı bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. 1-)Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-)Sanık hakkında defter belge gizlemek suçundan verilen beraat kararına ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince: 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı, vergi suçu raporunda 31.12.2003 tarihinde elektirik malzemeleri toptan satış işini terk ettiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, sanığın işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılarak, işyerinin kapatılmış olması halinde işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. madde ve fıkrasındaki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği diğer yandan sanığın tebliğat tarihindeki ikametgahının tespit edilerek buna bağlı olarak da tebligatın geçerliliği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.