Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/5910 E. 2013/4015 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2011/5910
Karar No
2013/4015
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...; Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Sanık ...: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yapılan itirazın reddine

1-)Katılanlar vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında CMK.nun 231/5 maddesine göre verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına yönelik 01.12.2008 tarihli temyizi ile itiraz mercii olan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 gün 2008/955 Değ. İş sayılı “itirazın reddine” dair karara yönelik 23.12.2008 tarihli temyizi ve sanık ... müdafiinin, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 gün 2008/955 Değ. İş sayılı “itirazın reddine” dair karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı temyiz yasa yoluna tabi olmayıp, itiraza tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 271/4. maddesi gereğince, merciin itiraz üzerine verdiği kararlar kesin olduğundan, katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin itiraz mercii olan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 gün 2008/955 Değ. İş sayılı “itirazın reddine” dair karara yönelik vaki temyiz istemleri ile katılan vekilinin, 01.12.2008 tarihli temyiz dilekçesi ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında CMK.nun 231/5. maddesine göre verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-)Sanık ... müdafii ile katılan vekilinin adı geçen sanığa yönelik temyizlerine gelince; Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Düzenleme tarihleri aynı olan suça konu senetlerin aynı anda icra takibine konularak kullanıldığının anlaşılmasına göre; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK’nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5237 sayılı Kanun hükümleri lehe olduğu halde, 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80, 59. maddeleri ile kurulacak hükmün, 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43 ve 62. maddelerine göre kurulacak olan hükme göre lehe olduğunun kabulüyle 765 sayılı TCK. uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm fıkrasının 2. bendinin, bir, iki ve üçüncü parağraflarının karardan çıkartılarak yerine, lehe Yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya ve mahkemenin takdir gerekçelerine göre, sanığın "resmi belgede sahtecilik” suçundan eylemine uyan ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi uyarınca, suçun işleniş şekli, yeri ve zamanına göre takdiren 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın tespit olunan kişiliği, adli sicil kaydı ve pişmanlık duymamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde cezasının ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden, TCK.nun 51. maddesine göre cezasının ertelenmesine takdiren yer olmadığına, TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/5910, K. 2013/4015, T. 12.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2011-5910-e-2013-4015-k-7144c78dad89