Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/375 E. 2013/1225 K. – Banka Veya Kredi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/6-386 esas, 2012/99 sayılı kararında belirtildiği gibi, yoklukta verilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi yani tebliğle işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde ayrıca “sürenin başlangıcının” belirtilmemesinin, sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği, diğer taraftan, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde yanılmanın CMK’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği hususu da göz önüne alındığında ve sanığın yokluğunda verilen kararın 06.03.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak Tebligat Kanunun 28, 29, 31. maddeleri uyarınca ilanen tebliğ edildiği, kesinleşen mahkumiyet nedeniyle 20.06.2009 tarihinde cezaevine alındığı, Tebligat Kanununun 32. maddesinde “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır” hükmü uyarınca sanığın kararı 20.06.2009 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiği ve hükmün yasal süresinden sonra 30.07.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine ilişkin aynı mahkemenin ek kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle iş bu red kararının ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.