Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/12873 E. 2011/23772 K. – Kredi Kartının

Konu: Kredi Kartının Kötüye Kullanılması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2011/12873
Karar No
2011/23772
Karar Tarihi
Konu
Kredi Kartının Kötüye Kullanılması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 53, 63 maddeleri (2 yıl 6 ay hapis, 83.00 YTL adli para cezası ve infaz süresince TCK.nun 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakıldığına dair) Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, temel adli para cezasının tayininde esas alınacak 5 tam gün birim sayısı üzerinden aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla adli para cezasına hükmolunması, 2-Teselsül hükümlerinin uygulanma olasılığına binaen şikayetçiye ait kredi kartı ekstresi getirtilip değişik zamanlarda kullanılıp kullanılmadığı irdelenmeden sanığın savunması ve mağdurun beyanları ile yetinilerek karar verilmesi, 3-Hak yoksunluğu yaptırımına hükmolunurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi yerine yazılı şekilde 63. maddesi olarak gösterilmesi ve uygulama koşullarına hükümde yer verilmemesi, 3-Şikayetçinin kredi kartını ele geçirip bu kartla aldığı cep telefonundan birinin satıldığı bildirilen... isimli kişiden elkonulup emanete alınmış olması, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsadere edilebileceği, anılan yasanın 55.maddesinde öngörülen kazanç müsaderesinin ise; ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu cihetle; emanette alınan cep telefonunun kart hamili mağdur ...’a iadesi yerine suçtan hasıl olduğundan bahisle 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesine göre müsaderesine hükmolunması, 4-Suçun işlendiği yerin karar başlığında yazılmayarak 5271 sayılı CMK.nun 232/1-c madde ve fıkrasına aykırı davranılması yasaya aykırı, 5-Hükümden sonra 19.12.2006 gün ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 245. maddenin 1. fıkrası kapsamına giren fiillerle ilgili olarak 5237 sayılı Yasanın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanacağının düzenlenmiş olması karşısında, mağdurun zararının tamamen tazmin edilip edilmediği belirlenip anılan değişiklik gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde ve anılan hükmün uygulanma koşullarının oluşması halinde de sanığın adli sicil kaydında geçen önceki erteli mahkumiyetinin lehe hükümler içeren 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 8/b madde ve fıkrasında öngörülen silinme süresi gerçekleştiğinden objektif ve subjektif diğer koşullarının oluştuğunun saptanması durumunda 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması'na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/12873, K. 2011/23772, T. 21.12.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2011-12873-e-2011-23772-k-d0a066e91885