Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/12745 E. 2011/23425 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık HÜKÜM :5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri gözetilerek, 765 sayılı TCK.nun 342/1, 65/3, 80. maddeleri uygulanmak suretiyle neticeten verilen 2 Yıl 4 Ay Hapis Cezası sanık lehine olduğu, 06.11.2000 gün ve 1994/267-2000/272 sayılı hükümde değişiklik yapılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin uyarlama kararı I-5278 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca temyiz yeteneği bulunmayıp itiraza tabi olduğu ve hükümlü hakkında dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı hükümlü müdafii ve katılan vekilinin yaptığı itirazın İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2010 gün ve 2010/920 D.İş. sayılı kararı ile red edildiği ve anılan kararın 5271 sayılı CMK nun 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla katılan vekili ve hükümlü müdafiinin dolandırıcılık suçuna yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1 madde ve fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 317.maddesi gereğince REDDİNE, II-Hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince: Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlendikten sonra karar verilmiş olduğundan hükümlü müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak: 1-5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden önceki hükümde yer alan ağır hapis cezasının 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince hapis cezasına dönüştürülerek infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi 2- Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan “yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin bölümden sonra gelmek üzere “kesinleşen karardaki ağır hapis cezasının hapse dönüştürülmesi suretiyle infazına” ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin tahsiline ilişkin kısımlar çıkartılarak, “123.40 TL yargılama giderinin hükümlüden alınmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.