Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/11633 E. 2013/11655 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme, evrakta sahtecilik HÜKÜM : Beraat Katılanlar vekilinin 29.03.2010 havale tarihli dilekçesinde sanıklar hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında bu suç ile sanık ... müdafiinin de vekalet ücretine yönelen temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede: I- Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: 1136 sayılı Kanunun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere; sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanıklar hakkında "taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme" suçuna yönelen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.05.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlarvekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.