Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/11163 E. 2013/1763 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yokluğunda , mahkemece atanan müdafi huzurunda verilen 28.07.2008 günlü hükümde yasa yoluna başvuru süresinin başlangıç tarihinin “ tebliğden itibaren” denilmek suretiyle yüzüne karşı hüküm verilen sanık müdafiinin yanıltıldığı , sanığa ve müdafiine hükmün tebliğ edildiğine dair bir belgeye de rastlanmadığı cihetle, sanığın öğrenmekle 19.11.2008 günü yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça sahte nüfus cüzdanı hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Suç tarihinden önce kasıtlı başka suçlardan kesinleşmiş mahkumiyetleri bulunması nedeniyle hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1) Suça konu nüfus cüzdanının kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerden olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 204/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, 2) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 204/3. maddenin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılıp sonuç cezanın 2 yıl hapis cezasına indirilmesi, 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," denilmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.