Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7856 E. 2010/13388 K.

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 158/1-d, 62, 52/2, 53/1-3 maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 1.660 YTL Adli Para Cezası, Katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 158/1-d, 62, 52/2, 53/1-3 maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 2.000 YTL Adli Para Cezası, Katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 158/1-d, 62, 52/2, 53/1-3 maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 300 YTL Adli Para Cezası Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: 1-Emeklilik işlemleri için iş takipçiliği yapan sanığın, sigortalılık işlemlerinin tamamlanması için bürosuna müracaat eden şikayetçilerden eksik olan prim borçlarının yatırılması için para aldıktan sonra bu işlemleri yerine getirmemek ve aldığı paraları da iade etmemekten ibaret eylemlerinin “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre; a)Sanığın Bağkur emeklilik işlemlerini tamamlamak için şikayetçilerden para almak şeklindeki eylemlerinde kamu kurumunun maddi bir varlığı hile unsuru olarak kullanılmadığından dolandırıcılık suçunda kamu kurumunun vasıta olarak kullanılmasından söz edilemeyeceği cihetle eylemlerinin basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, b) Dosya kapsamına göre sanığın katılan ...’dan elde ettiği 350 TL haksız menfaatin suç tarihi itibariyle pek hafif olması nedeniyle sanığın eylemine, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK nun 504/3,522 ve 59 maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Yasanın hükümleri uygulanarak bulunacak sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.