Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7628 E. 2010/7003 K. – Hizmet Nedeniyle

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal HÜKÜM : 5237 sayılı TCY.nun 155/2, 62, 52/2.maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000 YTL.adli para cezası, temyiz isteminin reddi Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/ sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup,04.06.2009 gün Esas, karar sayılı ilk hüküm ile bu hükme yönelik vaki temyiz isteminin reddine dair 20.10.2009 gün ve aynı sayılı ek kararında da başvuru yapılacak merciin gösterilmediği anlaşıldığından, temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile temyiz isteminin reddine dair anılan ek karar kaldırılarak gereği görüşüldü: Suçun işleniş şekli ve niteliği, suç konusunun önem ve değeri gözetilerek adli para cezası alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği halde, aynı ölçütler dikkate alınmadan hapis cezasının alt sınırdan tayinindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, suçun unsurlarının bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 53/1. maddesindeki hakların infazın tamamlanmasına kadar kullanılamayacağına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK. nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“ denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.