Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/16516 E. 2013/999 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası (Tüm sanıklar için) Toplanan delilleri, dosya içinde bulunan ekspertiz raporunu, sanık ...'in savunmasını, diğer sanıkların savunmalarını ve tüm dosya kapsamını hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirerek sanık ...'e yüklenen suçun sabit olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık ... yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamış, iddianamedeki anlatıma göre, haklarında mahkumiyet hükmü tesis olunan sanıklar yönünden suç tarihinin, suça konu belgede sahte muayene işleminin yapıldığı tarih olarak görünen 01.11.2005 olduğu kabulüyle inceleme yapılmış ve infaz sırasında oluşabilecek tereddütleri önlemek açısından, gerekçeli karar başlığında '15.10.2003' olarak yazılan suç tarihinin 'Sanıklar ..., ... ve ... yönünden 01.11.2005' şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK.nun “adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerindeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; a-Her bir sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki, geçmişi, suç işleme kararlılığı ayrı ayrı belirlendikten sonra, teşdid sebeplerinin her bir sanık yönünden somutlaştırılarak, dosya içeriğine uygun ve orantılı bir şekilde ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, b-Kabule göre de; Suç işleme kararlılığının tespiti bakımından, sahte araç muayene belgesi düzenleme eylemlerinin geçmişe dayandığı dosya kapsamından anlaşılan sanıklar ... ve ... ile, bu suçu daha önce işlediğine dair kanıt bulunmayan sanık ... hakkında, aynı teşdit gerekçesiyle aynı miktarda ceza tayini, 2-TCK'nun 58. maddesi hükmüne göre, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, suç tarihinden önce sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün kesinleşmiş olması gerektiği cihetle, sanık ... yönünden, suç tarihinin 01.11.2005 olduğu, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün ise 30.11.2005 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.