Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/14006 E. 2011/610 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 59/2.mad.ger. 15 ay hapis cezası Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 01.04.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüş,Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması müteselsil suçu oluşturacağından teselsül nedeniyle cezanın arttırılması ve kullanılan belge sayısı ve miktarları nazara alınarak alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın sübutun bulunmadığına,suçun unsurlarının oluşmadığına,lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili tüm hükümleri somut olaya ayrı ayrı uygulandığında verilen cezalar süre itibariyle aynı olmakla beraber 5237 sayılı Yasanın lehe kabul edilip uygulanmasında, kasten işlenmiş olunan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceği, hükümde yer almasa bile infazda nazara alınacağı cihetle; 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle aleyhe olacağı gözetilmeden anılan Yasa hükümlerinin lehe kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa’nın 8.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarından “5237 sayılı Yasanın 62,51 ” ibareleri ile 53.maddenin uygulanmamasına ilişkin bölüm tümden çıkartılarak yerlerine “765 sayılı TCK nun 59/2” ve “647 sayılı Yasanın 6.” ibareleri yazılmak suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.