Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/13980 E. 2013/124 K. – Kredi Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : TCK.nun 245/1, 43/1, 62, 52, 58, 53/1-a, b, d, e maddeleri gereğince; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 820 TL adli para cezası, yasada sayılan haklardan yoksun bırakılmasına, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rjimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına. Sanığın mağdura ait gerçek banka ve kredi kartını rızası dışında ele geçirip farklı zamanlarda birden fazla ATM'den para çekmek suretiyle menfaat temin etmekten ibaret eyleminde, suçun mağdurunun kartlar gerçek olduğundan kart sahibi olması nedeniyle iki ayrı suç söz konusu olmayıp zincirleme şekilde işlenen tek suç oluşturduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Başka yer cezaevinde başka suçtan tutuklu bulunan ve talimatla savunması alınmazdan evvel duruşmadan vareste tutulma talebinde bulunan ancak sorgusundan sonra asıl mahkemedeki duruşmalara katılmak istediğini belirten sanığın duruşmada hazır bulundurulması suretiyle yargılamanın yapılması ve hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nun 193 ve 196. maddelerine aykırı olarak istinabe yoluyla alınan sorguyla yetinilerek yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2- İddianamede sevk maddesi bulunmamasına karşın 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı tanınmaksızın hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmak suretiyle çektirilmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.