Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/12206 E. 2012/3736 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet (değişen suç vasfı nedeniyle ) hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 247/1, 248/2, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu

Sinop E tipi kapalı cezaevi müdürü olan sanığın, cezaevi personelinin maaş ödemelerinin Türkiye İş Bankası A.Ş aracılığı ile ödenmesine ilişkin banka ile yaptığı sözleşme karşılığında banka tarafından promosyon olarak verilen parayı kendi şahsi hesabına yatırdığının ve bu parayla cezaevine alınmış herhangi bir demirbaş malzeme tespit edilemediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 gün ve 2011/14-121 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 18.07.2000 suç tarihi itibariyle Adalet daireleri ve mahkemelerin çalışanlarına bankalar aracılığıyla ödenen nakdi bağış ve promosyonların mevzuatta dayanağı bulunmaması nedeniyle sözkonusu paranın zilyetliğinin, sanığın görevi nedeniyle kendisine devredildiğinden sözetmek mümkün olamayacağından, eylemin zimmet veya görevi kötüye kullanmak suçunun unsurlarını taşımayacağı,sözkonusu paranın kullanım şekline ilişkin takdir yetkisinin gayesi dışında kullanılması eyleminin sübutu halinde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın eylemine uyan "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.07.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.