Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/4977 E. 2012/19109 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Suç tarihinde, Çeltik Mal Müdür vekili olarak görev yapan sanığın, aynı yerde yoklama memuru olarak görev yapan ... adına 26.12.2000 tarihli sahte takakkuk müzekkeresi ve geçici görev yolluğu belgesi düzenlemesi eylemi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmeyerek, evrakların düzenlenmesine konu olan köylere yoklama ve tebligat işlemleri için bizzat kendisinin gittiğini, giderlere ...' nın isminin yazılması gerektiğinden belgeleri bu kişi adına düzenlediğini, düzenlediği belgeler nedeniyle 26 TL taksi parası ödendiğini söyleyerek suçlamaları kabul etmediği, dosya kapsamında sanığın savunmasında belirttiği 26.12.2000 tarihli Çeltik Mal Müdürlüğü adına düzenlenen 26 TL taksi faturasının bulunduğu, adına sahte belge düzenlendiği iddia edilen ...' nın aşamalardaki ifadelerinde, sanığın zaman zaman yoklama için köylere ve beldelere taksi ile gittiğini söylediği, soruşturma aşamasında ifadesi müfettiş tarafından alınan ve mal müdürlüğünde hizmetli olarak görev yapan tanık Yaşar Şimşek' in de ifadesinde, sanığın 2000 yılı Aralık ayı içerisinde 2-3 kez köylere yoklama ve denetleme için gittiğini söylediği, Konya Defterdarlık Gelir Müdürlüğü' nün 12 Mayıs 2003 tarihli yazıları ile de sanığın vergi incelemesi ve yoklama yapmaya yetkili olduğunun belirtilmesi karşısında, eyleminin suç tarihinde yürülükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 347.( 5237 sayılı TCK’nun 211) maddesi kapsamında gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik suçunu oluşturduğu halde sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.12.2000 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.