Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/3384 E. 2010/806 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5271 sayılı CMK.nun 223/2-c-e maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair.

I.Şikayetçi vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Şikayetçi vekilinin 24.2.2003 tarihli vekaletnamedeki yetkiye dayanarak 15.11.2005 hakim havale tarihli dilekçe ve 23.12.2005 tarihli oturumdaki sözlü beyanı ile sanık ... hakkındaki şikayetini geri aldığı ve müdahillik kararının hükümsüz kaldığı anlaşılmakla,şikayetçi adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 317. maddesi REDDİNE, II-Katılan vekilinin sanıklar ...,...,... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince; Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların katılandan sanık ... ile evlendirecekleri vaadiyle aldıkları 45.000.EURO bedelli bonoyu sanık ...’ya vererek adı geçen vasıtasıyla icra takibine koyup usulsüz tebligat yaptırarak icra takibini kesinleştirerek katılanın T.C.Merkez Bankası’ndaki hesabına haciz koydurup icra marifetiyle haksız menfaat sağladıklarının ve bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nun 504/3 (5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-d) maddesinde öngörülen kamu kurumunu vasıta kılarak nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının,kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 2.6.2004,12.6.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,12/2/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.