Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/21484 E. 2010/8492 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Emniyeti kötüye kullanma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 155/1, 52, 53.maddelerince 6 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 600 YTL.apc.

I- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin 20.04.2004 gün ve 2003/302 Esas, 2004/336 Karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ... müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 03.10.2005 gün ve sayılı yazısıyla yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere hükümlü ve sanığın bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığınca hükümlü ... yönünden de iade edilmiş gibi esasa kaydedilmek suretiyle yargılamaya devam olunarak yeniden kurulan mahkumiyet hükmü hukuki kıymetten yoksun ve yok hükmünde olup, temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık ... müdafiinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak:

5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, diğer bendlerde sayılan haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan maddedeki tüm haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53.maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.