Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/18183 E. 2012/3547 K. – Memur Olmayan

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... için: 765 sayılı TCY'nın 342/1, 80, 59. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası Yasal koşulları bulunmadığından sanıklar ... ve ... müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü: I-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Adli sicil kaydına göre 765 sayılı TCK'nun 202/1 ve 202/3. maddeleri uyarınca verilip 09.07.1991 tarihinde kesinleşmiş, 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına hükümlülüğü bulanan sanık hakkında, şartları bulunmadığı halde 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince erteleme kararı verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suç tarihinden önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, III-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince; İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulu kalem bölüm şefi ...'un müfettişe verdiği 10.09.2002 tarihli ifadesinde, sanıkların hastanede temizlik şirketi görevlisi olup başhekimlik tarafından sağlık kurulu raporlarının kayıt ve raporların doktorlara elden imzalatılmasında görevli olduklarını, defter kayıtlarındaki yazı ve imzaların bu şahıslara ait olabileceğini belirtmesi; sanıklar ... ve ...'in aşamalardaki savunmalarında, hastanede görevli bu sanıklardan yardım gördüklerini söylemeleri, sanık ...'nın savunmasında sanıklar ... ve ...'a yardımcı olduğunu ve işlemlerin bitirilmesi için ...'a yönlendirdiğini kaçamaklı şekilde belirtmesi, sanık ...'ın ise ... ve ...'yı tanımadığını söyleyerek çelişkiye düşmesi, sahteliğe konu heyet raporlarındaki bir kısım doktor imzalarının gerçek olduğunun, bir kısmının da kaşelerinin gerçek olduğunun anlaşılması karşısında; bu raporların doktorlara güvendikleri personel tarafından imzalatılmış olabileceği gözetilerek, hastane ilgili defter ve kayıtlarındaki imzaların sanıklar ... ve ...'nın eli ürünü olup olmadığı konusunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sanık ...'nın askere gitmesi nedeniyle hastaneden ilişik kestiği tarihde araştırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.