Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/16214 E. 2011/22999 K. – Resmi Belgede
Konu: Resmi Belgede Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/16214
- Karar No
- 2011/22999
- Karar Tarihi
- Konu
- Resmi Belgede Sahtecilik
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 204/1,62/1,51/,51/3.mad.uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine,2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, Sanığın temyiz isteminin reddine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2008 gün ve 2007/100 esas 2008/61 sayılı ek kararına karşı yasa yoluna başvurulmadığından, katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede; Bozmaya uyularak, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması ve hapis cezasının ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesinde öngörülen deneme süresi, 765 sayılı TCK'nun 95. maddesinde öngörülen sürelerden daha az ise de; öngörülen sürelerin iyi halli geçirilmesi halinde hükmolunan ceza, 5237 sayılı Yasanın 51/8 .maddesine göre “infaz edilmiş sayılacağı”, 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesine göre ise, “esasen vaki olmamış sayılacağı”ndan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde “mahkümiyetin vaki olmamış sayılması” nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmolunmaması, 3- Suça konu adli emanette kayıtlı bononun ilk düzenlendiği andaki 800 Amerikan Dolar’lık değeri itibariyle geçerli olduğu gözetilerek, bonoya bu miktar üzerinden geçerli olduğu şerhi düşülüp, hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK'nun uygulanmasına” ilişkin ibareler ile “Bandırma Adli Emanetinin 2004/62 sırasında kayıtlı senedin dosyada delil olarak saklanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, “5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62 ve 51.” maddeleri yerine “765 sayılı Yasanın 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6.” maddelerinin ve “Bandırma Adli Emanetinin 2004/62 sırasında kayıtlı suç konusu bononun 800 Amerikan Doları yönünden geçerli olduğu şerhi yazılarak, hak sahibine iadesine” “katılan lehine takdir olunan 1100 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsiline” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.