Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/9180 E. 2010/5755 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : Dolandırıcılık suçundan Ortadan Kaldırma 5237 S.Y.nın 204/1-3. maddelerine göre mahkümiyet Sanık müdafiinin 02.05.2007 tarihli süre tutum dilekçesi içeriğinden temyizinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla resmi belgede sahtecilik suçuna hasren, incelenerek gereği görüşüldü: Sanığın kazanılmış hakka konu önceki mahkumiyetinde adli para cezasına da hükmedildiği gözetilmeden sonuç cezanın eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “TCK.nun 53. maddenin 3.fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.