Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/5629 E. 2010/4920 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık. HÜKÜM : Sanık ...'ın 765 sayılı TCY.'nın 503/1,522,59/2, 40. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapsine ve 16.666.00 YTL. adli para cezasına, Sanık ...'nin, 765 sayılı TCY.'nın 64/1,503/1,522, 59/2 ve 40, 647 sayılı Yasa'nın 6. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl 1ay 10 gün hapsine ve ertelenmesine, Sanık ...'un aynı yasanın aynı meddelere ek olarak 81/1. madde ve fıkraları gereğince 1 yıl 2 ay 20 gün hapsine, 18.332.00 YTL. adli para cezasına, Sanık ...'nın aynı yasa maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 11 gün hapsine ve 16.666.00 YTL. adli para cezasına, Sanık ...'ın aynı yasa maddelerine ek olarak 65/3. 647 sayılı Yasa'nın 4. madde ve fıkraları gerğince sonuç olarak 10.133.00 YTL. adli para cezasına ilişkin. Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaları nedeniyle, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanıklar hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, eksik soruşturmaya, sanıklardan ...’a verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden anılan yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasanın 5/6. maddesi uyarınca sanık ... hakkında gecikme zammına hükmolunması, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ ödenmeyen para cezasının muaccel olduğu tarihten itibaren 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına” cümlesi çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün sanık ... yönünden DÜZELTİLEREK, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden ise DOĞRUDAN ONANMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.