Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/3463 E. 2010/1649 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK 504/4 ,80, 522,55/3, 59, 647 SK 5-6 maddeleri gereğince, 1 yıl 4 ay 3 gün hapis ve 3960.YTL adli para cezası ,erteleme,gecikme zammı tahsiline karar verilmesi Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde 765 sayılı Yasa hükümleri esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabul ve uygulamaya göre; a) Kayden 26.02.1987 doğumlu olan sanığın ,suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşıldığı halde hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/1. maddesinde yer alan “çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açılanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” Şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğinin ve aynı kanunun 24.maddesi gereğince uzlaşmaya ilişkin hükümlerin uygulanabileceğinin gözetilmemesi, b) Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK.504.maddesinin 3. Fıkrası yerine hatalı olarak 4.fıkranın gösterilmesi, c) Para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden anılan Yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmolunması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.