Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/3310 E. 2010/2258 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık. HÜKÜM : Sanıkların 5237 sayılı TCY.'nın 204/1, 204/3, 62, 53/1-3, 157/1,43,62/1,52/3,53/1,63 ve 99. madde ve fıkraları gereğince sonuç olarak 5 yıl 14 ay 29'ar gün hapis ve 7.500.00'er YTL. adli para cezasına ve hak yoksunluklarına ilişkin., Gerekçeli kararın sanık ... müdafiine 28.12.2006 tarihinde tebliğ edilip 4.1.2007 tarihinde süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla tebliğnamenin adı geçen sanık yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 1-5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 29.06.1999 ile 07.07.1999 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-Sanıklar müdafilerinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizlerine gelince: Bozmaya uyularak, yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şeklide oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: a)5237 sayılı Türk Ceza Kanununda “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu ve infaz aşamasında cezaların toplanması gerektiği gözetilmeden, sanıkların işlediği suçlar nedeniyle hükmolunan cezaların içtimaına hükmedilmesi, b)Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanıklara verilen cezanın toplanmasına ilişkin 3. fıkra ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımluk haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan anılan suçtan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.