Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/7329 E. 2025/15655 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/566 E., 2025/116 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi SAYISI : 2018/538 E., 2024/344 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı iş yerinde işçi olarak çalıştığını, 05.12.2013 tarihinde saat 14.05 civarında kazalının iş yerinde bulunan demir malzemenin çapaklarını temizlerken malzeme kaydığını, kayan parçanın uç kısmının kazalının sol ayak üst baldır kısmını zedelediğini, 5 tonluk malzemenin üzerine düştüğünü, düşen malzemeden kaçmaya çalışan kazalının sol ayak tarak kısmında burkulmadan dolayı çatlak oluştuğunu, iş kazası nedeniyle kazazedede maluliyet oluştuğunu, davalı işverenin iş kazası olduğu sırada gerekli güvenlik tedbirlerini almadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı TTK vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu kazanın tamamen kazalının kendi kusuru sebebiyle meydana geldiğini, işçinin ağır kusuru sonucu meydana gelen kazada şirketin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini, davalı şirketin işçilerine rahat ve güvenli çalışma ortamı sağlayıp iş sağlığı ve güvenliği açısından işçiler için gerekli koruyucu donanımları temin ettiğini, ayrıca işveren tarafından iş sağlığı ve güvenliği ile koruyucu ekipman kullanımına ilişkin yeterli bilgi ve eğilim verilip uyan ve bilgilendirme toplantıları yapıldığını, her departmanda gözetim ve denetimden sorumlu uzmanlar istihdam edildiğini, bu uzmanların işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine, işçiler tarafından uyulup uyulmadığını sürekli denetlediklerini, kazalının yaşı, mesleği ve kıdemine uygun alanda çalıştırıldığını, davalı şirket tarafından, işçi ...'a bilmediği veya deneyiminin bulunmadığı bir iş yaptırılmış olmadığını ancak işçi ...'ın, deneyim ve tecrübesine aykırı, ciddiyetsiz ve ihmalkar davranışı ile kazaya sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; davacının davalı işveren bünyesinde işçi olarak 03.11.2009-17.07.2018 tarihleri arasında çalıştığı, 05.12.2013 tarihinde davacının yaklaşık 5 ton ağırlığındaki köprü kolon malzemesinin üzerine devrilerek düşmesi neticesinde sol baldır ve ayak kısmından yaralanması şeklinde iş kazası geçirdiği anlaşılmıştır. SGK tarafından düzenlenen İş Kazalı Tespit Komisyon Kararında kazanın iş kazası sayılmasına karar verildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 04.06.2020 tarihli 2...2 sayılı Sağlık Kurulu Kararında davacının maluliyetinin %12,3 olarak tespitine karar verildiği, itiraz üzerine alınan, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.06.2021 tarihli 2021/8959 sayılı Kararında davacının maluliyetinin %12,3 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 02.10.2023 tarihli ve 24305 Karar numaralı raporunda davacının, 23.11.2022 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0(yüzdesıfır) olduğuna karar verildiği, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 15.02.2024 tarihli ve 656 Karar numaralı raporunda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 (yüzdesıfır) olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamı itibariyle davacının geçirmiş olduğu iş kazasında sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı tespit olunmakla maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..1-Davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 352. maddesi gereğince süre yönünden reddine,." karar verilmiştir. V. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, - Davalı işveren iş kazası olduğu sırada gerekli güvenlik tedbirlerini almamıştır. -Müvekkil, gerekli dikkat ve özeni göstermiş olmasına rağmen söz konusu kaza meydana gelmiştir. İşverenin sorumluluğu objektif, kusursuz, tehlike sorumluluğu olup işveren gerekli önlemleri almadığından ve var olan yetersizliklerden dolayı işverenin %100 kusurlu olduğunu, -ATK raporları arasında arasındaki çelişkilerin giderilmediğini davanın reddinin hatalı belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçeli karar davacı vekiline usulüne uygun olarak 11.08.2024 tarihinde tebliğ edilmiş olup, istinaf başvurusu yasal süre geçtikten sonra 27.08.2024 tarihinde yapılmıştır. Bu nedenle davacının istinaf dilekçesinin 6100 sayılı Kanun’un 352. maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığından temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.