Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19921 E. 2026/3687 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/19921
Karar No
2026/3687
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/986 E., 2025/2897 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/356 E., 2023/473 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket bünyesinde 01.02.1999 - 30.04.2008 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının ve 01.02.1999-01.02.2007 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP 1.Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette 01.02.2007 - 30.04.2008 tarihleri arasında çalıştığını, bu çalışmasının da ...'ya bildirilerek, sigorta primleri ödendiğini, davacının bu dönemden önce de çalıştığına ilişkin iddia ve beyanlarına itibar edilemeyeceğini, Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi hükmüne göre Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine dair davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerektiğini, davacının iddia ettiği blok çalışmanın son tarihi 30.04.2008 olduğunu ve bu tarihin üzerinden ise 5 yıllık hak düşürücü süre geçtiği, öncelikle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini, davacının hukuki ve fiili mesnetten yoksun hiçbir iddiasına itibar edilmeyerek haksız ve hukuka aykırı olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçmediğini, davasının tanık beyanları ile ispatlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/19921, K. 2026/3687, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-19921-e-2026-3687-k-763f1a3deea0