Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/18177 E. 2026/4390 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/18177
Karar No
2026/4390
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2011/2 E., 2015/295 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar; davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekilinin 14.01.2011 tarihli dava dilekçesinde özetle; .. İl Müdürlüğünün ... ... sicil sayılı dosyasında işlem gören davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken 14.11.2008 tarihinde .. sigorta sicil ve .. TC kimlik no.lu ...'ın iş kazası geçirdiği ve malul kaldığını, sigortalının bu iş kazası nedeni ile malul kalması üzerine 5510 sayılı Kanun'un 16. ve devamı maddeleri gereğince sigortalının kendisine şimdiye kadar 92.727,35 TL'lik peşin sermaye değeri bağlandığını, 1071,97 TL'lik reçete, 30.008,06 TL'lik hastane 37,80 TL'lik protez ve 1709,75 TL'lik geçici iş görememezlik ödemesi yapıldığını, meydana gelen iş kazası davalı işverenin iş yerinde gerekli iş güvenliği tedbirleri alınmamasından kaynaklandığını, bu durunum 5510 21/1. gereği iş verenin sorumluluğundan doğduğunu, açıklanan nedenlerle müvekkili Kurumun alacağı olan 125,454,93 TL'nin şimdilik %30 kusur oranına denk gelen 37,666,48 TL'nin davalından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı vekilinin 08.02.2011 tarihli cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait olan maden ocağından 14.11.2008 günü meydana gelen iş kazası nedeni ile dava dışı ...'ın ağır şekilde yaralandığını, olayın oluşumunda müvekkili şirketin herhangi bir kusuru olmadığını, dava dışı ...'ın kendisinin gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, müvekkili şirketin hukuki bir sorumluluğunun bulunmadığının bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davacının davasının 22.10.2015 tarihli ıslah dilekçesindeki gibi kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mazgirt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının kendi içinde derin çelişkiler barındırdığını ileri sürmüştür. Dosyada mevcut iki farklı bilirkişi raporunda müvekkil şirketin kusur oranının birinde %45, diğerinde ise %74 olarak tayin edildiğini, bu bariz çelişki giderilmeden ve itirazları dikkate alınmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğunu savunan davalı vekili; kazazedenin iş yerinde ".." olarak görev yapmasına rağmen gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek kendi kusuruyla kazaya sebebiyet verdiğini, iş yerinde her türlü iş sağlığı ve güvenliği önleminin alındığını, eğitimlerin verildiğini ve fenni nezaretçi denetimlerinin eksiksiz yapıldığını belirterek, yerel Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/18177, K. 2026/4390, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-18177-e-2026-4390-k-aff4193b3bc8