Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/12886 E. 2025/15681 K. – Tarım Bağ-Kur

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/996 E., 2025/1765 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/356 E., 2024/8 K.

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 09.03.2009 tarihli prim kesintisi bulunan müstahsil makbuzu dikkate alınarak Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi; davanın kabulüne, davacının 01.04.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b-4 maddesi kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar vermiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesince,İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A.Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Daire kararında; somut olayda davacının ... Ltd. Şti. firmasına kuru üzüm satışından dolayı 09.03.2009 tarihli Bağ-Kur prim kesintisi içeren müstahsil makbuzuna istinaden tevkifat tarihini takiben tescil talebinde bulunduğu, davalı Kurumca davacının 09.03.20 09... .10.2009 tarihli müstahsil makbuzlarını ibraz etmiş olup 31.10.2009 tarihli olan müstahsil makbuzunun Kurum karşılığı olduğundan işlendiği, ancak 09.03.2009 tarihine ait olanın kesinti listelerine intikal etmediği, bu nedenle bu aya ait kesintinin kayıtlarda karşılığı olmadığından işleme alınmaması üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Şu hâlde yukarıda değinilen mevzuat hükümleri ile yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dosya içerisinde yer alan uyuşmazlık konusu davacıya ait 09.03.2009 tarihli Bağ-Kur prim kesintisi içeren müstahsil makbuzu Kurum kayıtlarına intikal etmemiş ise de özel kuruluşlara teslim edilen ürün bedellerinden tevkifat yolu ile yapılan prim kesintisinin Kuruma intikal edip etmemesinin sigortalının sorumluluğunda olmadığı ve tevkifatın Kuruma intikal etmemesinin tescile engel olmayacağı göz önünde bulundurularak Tarım Bağ-Kur sigortalılık süreleri hakkında karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.02.2017 tarihli ve 2015/10-1283 Esas, 2017/242 Karar, 21.06.2023 tarihli ve 2022/10-792 Esas, 2023/677 Karar ile 21.06.2023 tarihli ve 2022/10-1180 Esas, 2023/678 Karar sayılı kararları da aynı yönde olduğundan bahisle karar bozulmuştur. B- Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 01.04.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; davanın reddinin gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 391/1., 3 70... . maddeleri ile 2926 sayılı Kanun'un 2. ve devamı madde hükümleri 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.