Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/10945 E. 2025/15152 K. – İş Kazasından
Konu: İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/10945
- Karar No
- 2025/15152
- Karar Tarihi
- Konu
- İş Kazasından Kaynaklanan Maddi Ve Manevi Tazminat
MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/215 E., 2025/480 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 34. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/617 E., 2024/475 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya kapsamından davacı tarafın 524.129,14 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 35.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesinin bu ilk kararına karşı yalnızca davalı tarafça istinaf yoluna gidildiği, Bölge Adliye Mahkemesince eksik araştırma söz konusu olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine karar verilmesinden sonra, İlk Derece Mahkemesince verilen 24.10.2024 tarihli ikinci kararda da davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 35.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, Mahkemenin bu ikinci kararına karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz incelemesine konu 30.04.2025 tarihli kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşıldığına göre kabul ve reddedilen ve taraflarca temyize konu edilen miktarların Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kaldığı açıktır. KARAR Açıklanan sebeple; Taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE, Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.