Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/9216 E. 2024/9382 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2018/472 E., 2024/60 K. KARAR : Ret Taraflar arasında görülen ödeme emrinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özet olarak; davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini ileri sürerek; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/329 E. 2015/234 K. sayılı kararıyla; davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2.Dairemizin 23.01.2017 tarihli, 2015/14885 Esas, 2017/362 Karar sayılı ilamında; davacıya, gelen ödeme emirlerinin 08.04.2014 tarihinde belirtilen usule uygun olmadan doğrudan yetkili sekretere yapılması karşısında, ödeme emri tebliğinin, Tebligat Kanunu 12 ve 13 üncü maddeleri hükümlerince usulüne uygun olmadığı ve davanın süresinde olduğu gözetilmesi gerektiği hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur. B. İkinci Bozma Kararı 1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 29.03.2018 tarihli ve 2017/134 E. 2018/108 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından davacı şirkete gönderilen 2010/42185, 2012/58356, 2013/24067, 2013/121685, 2010/42184, 2012/35272, 2012/58357, 2013/24068, 2013/121686 takip numaralı ödeme emirlerinin ve takibin davacı şirket yönünden iptaline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur. 2. Dairenin 08.10.2018 tarihli ve 2018/3962 E., 2018/7645 K. sayılı kararında; Mahkemece davanın kabulüne yönelik hükmün hangi gerekçeye dayandığının tartışılmadan sadece usulsüz olduğunun belirtilerek yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiği, davacı şirket ile dava dışı şirket olan ... Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. arasındaki hukuki bağlantının ne olduğunun yeterince irdelenmediği, faturaların neden davacı şirketten kesildiğinin mahkemece açıklığa kavuşturulması gerektiği, faturalara konu işin hangi şirketin işçileri tarafından görüldüğünün, asıl hizmeti görenin kim olduğunun, bunun için davacı şirketin ticari defterlerinin incelenmesi gerektiği, Kurumun hangi hukuki sebeple dava dışı şirketin borçlarından davacıyı sorumlu tuttuğu açıkça belirlenmesi gerektiği hususlarına işaret edilerek karar bozulmuştur. C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar; Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; usulüne uygun yapılmayan tebligat sebebiyle, davanın kabulünün gerektiği, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiği, ilgili borçlardan sorumlu olmadıklarını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 88, 102 nci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci ve mükerrer 35 inci maddeleri hükümleridir. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.