Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/8854 E. 2024/11239 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/8854
- Karar No
- 2024/11239
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/882 E., 2024/1009 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/216 E., 2022/34 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eşi ...'un 27.07.2005 tarihinde vefat ettiğini, davacıya eşinden 26.10.2005 tarihinde ölüm aylığı bağlandığını, eşinden bağlanan maaşının 2021 mayıs ayı aylık maaş tutarı 2.021,87 TL olduğunu, ayrıca davacının babası ...'un Sosyal Sigortalar kapsamında emekli iken 09.10.1998 yılında vefat ettiğini, davacıya eşinden bağlanan dul maaşının asgari ücretin ve hayat standardının altında olup, kirada oturduğundan geçimi sağlayamadığını, bu sebeple Kuruma 10.08.2020 tarihli dilekçe ile yaptığı başvurunun Kurum tarafından 17.12.2020 tarih ve 16124114 sayılı yazı ile reddedildiğini belirterek; davacıya babasından da yetim aylığı bağlanmasına karar verilmesini dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ''...Kurumun yazı cevabı ile hem eş hem babadan dolayı aynı anda aylık bağlanamayacağı, aylık miktarlarının aynı olması dolayısıyla tercihe göre işlem yapılabileceği, yönündeki işleminde yasal düzenlemeye aykırılık bulunmamaktadır. Davacı tarafça 506 sayılı Kanun'a eklenen geçici 91. maddenin 06.08.2003 tarihinden önce davacının babasının vefat etmiş olması dolayısıyla ölüm aylığı alınmasına engel teşkil etmediği ifade edilmektedir. Geçici 91. madde ile getirilen düzenleme yürürlüğe girmekle 506 sayılı Kanun'un 68. maddesini yürürlükten kaldırmamıştır. Bu halde hakkı doğuran olay tarihinde eş ve babadan ölüm aylığı alınmasının engelleyen 68. madde hükmü yürürlükte olduğundan davacının talebinin kabulü mümkün değildir. (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2021/583 E. 2021/4538 K.).'' gerekçesine dayalı olarak, "Davanın Reddine" şeklinde karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu kurum işleminin usul ve yasaya uygun olmadığını, müvekkilinin kazanılmış hakka sahip olduğunu, her hukuki işlemin dayanağı olan tarihe göre yasal mevzuatın uygulanması gerektiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının ölen eşi yanında ölen babasından da ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tanıkların beyanları gözetildiğinde tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.