Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/15101 E. 2025/7473 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2335 E., 2024/1504 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/267 E., 2020/354 K. Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tutarının tespiti ile fark aylıkların tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.05.1993 tarihinden 30.10.2008 tarihine kadar 4/1-a'lı olarak, 01.08.2009 tarihinden 20.03.2019 tarihine kadar 4/1-b'li olarak çalıştığı, 20.03.2019 tarihli talebine istinaden 01.04.2019 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı tahsisi yapıldığı ancak ödenen prim tutarları göz önüne alındığında kendisine tahsis edilen yaşlılık aylığının mevzuata ve hakkaniyete aykırı olduğu, çalıştığı gün sayısının eksik hesaplandığı, gün sayısının yeniden incelenerek yaşlılık aylığının tekrardan hesaplanmasına ve aradaki farkın yaşlılık aylığı tahsisi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davasını belirisiz alacak davası olarak açmış olduğu ve talebin konusu itibariyle alacak belirlenebilir olduğundan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi gerektiği, ayrıca davacının emekli aylığı hesaplaması üst sınırdan yapıldığı ve tüm mevzuata uygun surette gerçekleştiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; davacının yaşlılık aylığının eksik hesaplandığını ve yeniden hesaplanarak birikmiş aylıkların faiziyle ödenmesini talep ettiği, ibraz edilen bilirkişi raporu yeterli görüldüğü, davacının çalışmış olduğu prim günlerinin incelenmesinde, davacıya ait 20.09.2019 tarihli SGK Hizmet Dökümününde, 14.04.1991 tarihinde 4c’li olarak işe başlayarak 14.04.1992 tarihine kadar çalışmasında 360 gün prim günü bu çalışmasının askerlik hizmeti olması nedeniyle bu süreye karşılık olarak 90 günlük fiili hizmet zammı ile birlikte toplam 450 gün hizmetinin bulunduğu, 18.09.1992 tarihinden 30.10.2008 tarihine kadar 506 sayılı Kanun kapsamında 5657 gün prim gününün bulunduğu, 01.08.2009 tarihinden 20.03.2019 tarihine kadar 5510 sayılı Kanunun 4/1-b bendi kapasmında 3470 gün prim gününün bulunduğu, toplam 450 gün 4c’li 5657 gün ssk’lı ve 3470 gün Bağ-Kur’lu olmak üzere 9577 gün hizmetinin bulunduğu, davacıya ait Aylık/Gelir Bilgi Formu ve eklerinin incelendiğinde, Aylık Karar Formunda gün sayısı olarak Bağ-Kur hizmeti 2330 gün, Emekli Sandığı Hizmeti 360 gün, SSK Hizmeti 5657 gün, Fiili Hizmet Zammı 90 gün, toplam hizmet sürersinin 9577 gün olduğu görülmekle bu prim günlerinin toplandığında 8457 gün olduğu, davacının Bağ-Kur’lu hizmet süresinin 3470 gün olarak yazılması gerekirken 2330 gün olarak yazıldığı ancak toplam prim gün sayısının 9577 olarak doğru yazıldığı, bu durumda davacının çalışmış olduğu süre prim günlerinin aylık hesabında değerlendirilmesinde bir hata bulunmadığı, aylık hesabı bakımından, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihine kadar ki sigortalılık sürelerine yönelik aylıkların, 1479 sayılı Kanun'un 36 ve Geçici 11 inci maddesi gereğince hesaplanacağı ve 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen sigortalılık süresinin toplam sigortalılık süresine orantılı bölümü aylık miktarında esas alınacağı, 01.10.2008 tarihi sonrasındaki sigortalılık sürelerine yönelik aylıkların ise 5510 sayılı Kanun'un 29 ve devamı madde hükümleri gereğince hesaplanacağı ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra geçen sigortalılık süresinin toplam sigortalılık süresine orantılı bölümü aylık miktarında esas alınacağı, 2008/Ekim (hariç) öncesi kısmî aylığın (A) hesabı 2000 yılı öncesi kısmi aylığın (Al) hesabı 2000-2008/Eylül (dahil) arası kısmi aylığın (A2) hesabı 2008/Ekim (dahil) sonrası kısmi aylığın (B) hesabı Kısmi aylıkların birleştirilmesi olmak üzere üç aşamalı olarak belirlendiği, sigortalının 15.04.1991 tarihinde 4534 sayılı Kanun kapsamında 4c’li olarak işe başladığı ve 14.04.1992 tarihine kadar çalıştığı, 18.09.1992 tarihinden 30.10.2008 tarihine kadar 4/1-a’lı olarak çalıştığı, 01.08.2009 tarihinde 1479 sayılı Kanun kapsamında Zorunlu Sigortalı olarak tescilinin yapıldığı ve 2009 Ağustos ayından itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında 4/l-b olarak prim yatırıldığı ve 20.03.2019 tarihinde işten ayrılarak yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, davacının 5434 sayılı Kanuna tabi 15.04.1991 - 14.04.1992 tarihleri arası 360 gün ve 4/1-a’lı olarak 01.05.1993 - 30.10.2008 tarihleri arası 5657 gün olmak üzere toplam 6017 gün olarak geçirdiği sürelerin ilk tescil tarihi olan 15.04.1991 tarihinde intibaka esas alınması gerektiği, davacının 4534 sayılı Kanun kapsamında 4c’li olarak işe başladığı 15.04.1991 tarihinden 30.09.2008 tarihine kadar geçen sürenin basamak intibakının yapıldığında, bilirkişi raporunda da hesap edildiği üzere, davacının 06.01.2008 tarihinde 15. basamağa yükseltilmesinin gerektiği ve 31.12.1999 tarihi itibari ile bulunması gereken basamağın 8 olduğu kabulü ile hesaplama yapıldığı, A1 kısmi aylığının 79,26 TL, A2 kısmi aylığının 247,35 TL, A1 kısmi aylığı + A2 kısmi aylığı toplamının 326,61 TL olduğu, A Aylığı= A1 Kısmi aylığı + A2 Kısmi aylığı + SDÖ nün toplamının 367,52 TL olduğu, B aylığı hesabında, B Aylığı = Ortalama Günlük Kazanç x 30xABO'nın 390,78 TL olarak bulunduğu, A kısmi aylığı + B kısmi aylığı toplamının da 2.189,61 TL olarak, Ocak 2019 artış oranı ile güncellendiğinde 2.412,73 TL olarak bulunduğu ve davacının 20.03.2019 tahsis talebine istinaden 01.04.2019 tarihi itibari ile hesaplanan yaşlılık aylığının 2.412,73 TL olduğu, dava tarihi 02.08.2019 tarihi itibari ile davacının aylığının 2.533,61 TL olduğu yani davacının aylık hesaplamasında bir yanlışlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava ve istinaf dilekçesini tekrarla ödenen prim tutarlarına göre bağlanan yaşlılık aylığı tutarının eksik olduğu, prim ödemelerinin hesapta nazara alınmadığı, fazla prim ödemelerinin bilirkişi raporunda da sabit olduğu, hesap raporunun hatalı olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı tutarının tespiti ile fark aylıkların tahsiline ilişkindir. 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.