Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/15086 E. 2025/2291 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/15086
Karar No
2025/2291
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2159 E., 2024/1432 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/408 E., 2022/43 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait iş yerinde üretim işçisi olarak çalıştığını, 19.02.2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini, davaya konu iş kazasına ilişkin olarak 984685/101.01.01/2019/110432-2742 sayılı ve 04.06.2020/872 karar nolu Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporuna istinaden davalı SGK'ya başvurduğunu ve değişen maluliyet oranı kapsamında kendisine yeniden gelir bağlanması ve PSD'nin (Peşin Sermaye Değerinin) belirlenebilmesini talep ettiğini fakat talebinin davalı idarece dikkate alınmadığını belirterek, müvekkilinin maluliyet oranının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı şirket cevap dilekçesinde özetle; davacının, iş kazasından sonra da müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini, bir iş gücü kaybı yaşamadığını, aldığını, Kurul raporlarında dahi iyileşme sürecinin kaza tarihinden itibaren 6 ay süreceğinin defalarca dile getirilmiş olup, 6 ayda iyileşebilecek bir kişinin meslekte kazanma gücü kaybının ve maluliyet oranının ne kadar olacağının tartışmalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 14.02.2018 tarih 13/2793 karar sayılı raporunda sigortalının/davacının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili maluliyet oranının ilgili yönetmelik çerçevesinde %9 (dokuz) olarak belirlendiğini, davacının sürekli bakıma muhtaç olmadığını ve yine kontrol muayenesi gerekmediğini, bu nedenle söz konusu kurum işleminin hukuka uygun olduğunu ve iptali gerekmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davasının kabulü ile davacı ...'ın 19.02.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik oranının %14.2 (yüzdeondörtnoktaiki) olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerinin ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, raporların çelişkili olduğunu, şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının rahatsızlığı ile iş kazası arasında illiyet bağının bulunmadığını beyan etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosya içerisinde bulunan raporlara, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili tarafından tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/15086, K. 2025/2291, T. 18.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-15086-e-2025-2291-k-8faf76cdd61c