Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/12558 E. 2024/11761 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/12558
- Karar No
- 2024/11761
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2019/185 E., 2024/535 K. KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında Mahkemede görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Turizm Şirketinin Harem-İstanbul otogarında 15.2.2006 -15.12.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir II. CEVAP Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazlarının nazara alınarak yetkisizlik kararı verilmesini, davanın esasına girilecek olması halinde haksız ve mesnetsiz açılmış olan bu davanın reddine karar verilmesini ve tüm yargılama giderleri ile ücret-i vekaletin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; 5 yıllık hak düşürücü süre yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 15.07.2016 tarih, 2014/34 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararıyla; davacının 13.10.2006-01.12.2006 tarihleri arasında dava dışı ... İnşaat Elektrik Ltd. Şti. unvanlı iş yerinden yapılan bildirimleri dışlanmak suretiyle talep konusu dönem olan 15.02.2006-15.12.2013 tarihleri arasında davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığının tespitine karar vermiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. 2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.02.2019 tarihli ve 2016/16914 Esas, 2019/1711 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde 13.10.2006 öncesi dönem yönünden hak düşürücü süreden reddine karar verilmelidir. 02.12.2006-15.12.2013 dönemi yönünden ise, Mahkemece verilen karar eksik araştırma ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır. Mahkemece her ne kadar davalı iş yeri bordro kayıtları dosya içerisine alınmış ise de, bodro tanıklarının beyanlarına başvurulmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece davalı iş yerinden getirtilen bordro kayıtlarından, bu iş yerinden bordroya geçmiş çalışanlar re'sen tespit edilerek, yeteri kadar bordro tanığının bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yine davalı işverenin adresine komşu işyeri sahip ve çalışanları re'sen araştırılarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu kapsamda davacının davalı iş yerindeki çalışma şekli ve süresi hiç bir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, böylece tüm deliller değerlendirilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozlumuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile Mahkemece yapılan yargılamaya, gerek taraflarca ibraz edilen, gerekse Mahkemece resen araştırma ile tespit edilen delillere, celp edilip incelenen kayıt ve belgelere, tanık beyanlarına, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iddia ettiği dönemdeki kesintisiz ve sürekli çalışma iddiasını kısmen ispat ettiği anlaşılmakla; a) Talebe konu 15.02.2006-12.10.2006 dönemindeki çalışma iddiasının hak düşürücü sürenin varlığı nedeni ile reddine, b) 13.10.2006-01.12.2006 dönemine ilişkin talebinin ... İnşaat Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan hizmet bildirimi bulunduğundan reddine, c) 02.12.2006-15.12.2013 dönemine ilişkin talebinin ise davacı ve komşu kamu tanıklarının beyanları ile sübuta erdiği kanaati ile kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili: 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu ve yazılı delil ile ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının 15.02.2006-15.12.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428. 438 ve 439 uncu maddeleri, 2- 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası hükümleri 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.