Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/12155 E. 2025/1098 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/12155
- Karar No
- 2025/1098
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2757 E., 2023/2514 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/44 E., 2023/160 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılara ait ... plakalı minibüste şoför olarak 18.01.2001 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.04.2013 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini, müvekkilinin çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini, müvekkilinin ısrarı üzerine çalışmalarının 13.12.2012 tarihinde davalılar tarafından Kuruma bildirildiğini, işçilik alacaklarının tahsili için 10. İş Mahkemesinde açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen kararda müvekkilinin 18.01.2001 - 20.04.2013 tarihleri arası davalı işverenlerin işletmiş olduğu minibüste şoför olarak çalışmış olduğu dikkate alınarak dava konusu edilen işçilik alacaklarının tahsiline karar verildiğini, verilen kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesi tarafından onandığını, müvekkilinin davalılara ait iş yerindeki çalışmasının 18.01.2001 tarihinden başlayarak aralıksız devam ettiğini, ancak davalılar tarafından 13.12.2012 tarihinden itibaren Kuruma hizmet bildirildiğini, çalışmalarının kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirli olduğunu belirterek müvekkilinin Kuruma bildirilmeyen 18.01.2001 - 12.12.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti ile bu çalışmalarının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a kapsamındaki sigortalı hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkillerine ait minibüste düzenli olarak 13.12.2012 - 29.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarih aralığının öncesinde yalnızca nadiren hafta sonları, ayda bir ya da iki kere şoförlük yaptığını, davacının 18.01.2001 - 12.12.2012 tarihleri arasında düzenli bir çalışmasının olmadığını, hizmetlerinin birleştirilmesinin söz konusu olmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Feri müdahil Kurum vekili özetle, kararın bozulmasını istemiştir. 2.Davalılar vekili özetle, kararın bozularak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalılar ve feri müdahil Kurum vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Fazla yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.