Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/10248 E. 2024/13999 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/10248
Karar No
2024/13999
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/616 E., 2024/1647 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/209 E., 2021/212 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının prime esas kazancının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir. Davalı işveren vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile a)13.03.2015-28.04.2016 tarihleri arasındaki dönem bakımından, davacının işverence Kuruma bildirilen prime esas kazanç ile çalıştığı anlaşılmakla, bu dönem bakımından talebin reddine, b)28.04.2016-28.03.2019 dönemi itibariyle davanın kabulüne, ... TC ... SS no.lu davacı ...'in davalı ...'ye ait ... sicil sayılı işyerinde, dönemin SPEK tavan tutarını aşmamak üzere prime esas kazanç tutarının eksik bildirildiği 2016/4-5-6-7-8-9-10-11-12. aylar itibariyle aylık brüt 5.839,40 TL; 2017/1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12. aylar itibariyle aylık brüt 6.293,97 TL, 2018/1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12. aylar itibariyle aylık brüt 6.923,36 TL ve 2019/ 1-2-3. aylar itibariyle aylık brüt 7.762,56 TL olduğunun tespitine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Taraflar arasında imzalanan ve davalı tarafça imzaya itiraz bulunmayan 28.04.2016 tarihli "Açık İşletme Daimi Nezaretçilik Hizmet Sözleşmesi" ile anılan sözleşmede davacının aylık ücretinin 4.175,00 TL olarak kararlaştırılmış olması; ayrıca bir yılın sonunda tarafların yenileme konusunda yazılı olarak anlaşamamış olmaları halinde sözleşmenin bir yıl daha uzayacağının, bu durumda da ücretin Maden Mühendisleri Odası tarafından belirlenen Serbest Maden Mühendisliği Hizmetleri Asgari Ücret Tarifesinde yer alan ücretin altında olamayacağının düzenlenmiş olması, davalı işveren tarafından sözleşmeye uyacağına dair düzenlenen aynı tarihli "taahhütname" gereğince İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı işveren vekili, sadece Maden Mühendisleri Odasına sunulacak olan sözleşmeye itibar edilerek karar verilmesinin ve dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillerin dikkate alınmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı Kurum vekili, davacı ile davalı arasında akdolunan ve bu sözleşme akdolunmadan yapılamayacak nezaretçilik işi adına davacının asgari ücretten daha fazla ücret aldığı kabulünün oluşa ve gerçekliğe aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/10248, K. 2024/13999, T. 26.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-10248-e-2024-13999-k-34d981dc3fbc