Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/9104 E. 2023/9941 K. – Kurum İşleminin

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/818 E., 2023/873 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/153 E., 2022/77 K. Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; eşinden 05.09.2014 tarihinde boşandığını ve o tarihten bu yana hiç bir şekilde boşandığı eşi ile münasebeti olmadığını belirterek, ölüm aylığının tekrar bağlanmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde;Balıkesir 2. İş Mahkemesinin 2017/901 E. 2018/370 K. sayılı kararı ile davacının boşandığı eşiyle 2004-2014 yılları arasında birlikte yaşadığı tespit edilerek bu dönemde yersiz ödenen 3.433,13 TL ölüm aylığının davacıdan tahsiline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı hakkında tesis edilen SGK İl Müdürlüğünün 08.05.2019 tarihli işleminin iptaline, tarafların birlikte yaşamadığının tespiti ile davacıya yeniden yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili, Balıkesir 2. İş Mahkemesinin 2017/901 E. 2018/370 K. sayılı kararı ile; davacının boşandığı eşiyle 2004-2014 yılları arasında birlikte yaşadığının tespit edildiğini ve bu tarihler arasında yersiz olarak ödenen 3.433,13 TL'nin davacıdan tahsiline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, dolayısıyla kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ilk Derece Mahkemesince dinlenilen tanıkların; davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşamadıklarını açıkça beyan etmeleri, davacı ile boşandığı eşinin farklı adreslerde kayıtlı bulunmaları, halen fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerini gösterir güç ve nitelikte somut başkaca hiçbir delilde bulunmaması gerekçesi ile Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, istinaf sebepleri ile aynı gerekçelerle temyiz kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, fiili birliktelikten kaynaklı kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Güvenlik ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ıncı maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilince, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.