Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2016/371 E. 2018/1852 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı kurum vekilinin ise aşağıda belirtilen hususlar dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Eldeki dosyada kabule konu hükmün esasına yönelik herhangi bir hata bulunmasa da, davacının talebine konu tutar için faiz başlangıcının gelir bağlama onay tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, tutarın bir bölümüne ıslahtan sonra faiz yürütülerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Hükmün 1.fıkrasının silinerek yerine: 1-Davanın kabulü ile 42.847,03 TL’nin gelir bağlama onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 08.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.