Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2013/615 E. 2013/19096 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2013/615
- Karar No
- 2013/19096
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi No :2011/47-2012/282 Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşğağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2) Davanın, yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı Kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı, ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında; sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımından oluşan 16.965,09 TL peşin değerli gelire davalının % 70 kusurunun tatbiki sonucu toplam 11.875,56 TL rücu alacağı bulunmasına rağmen, Mahkemece fazla rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan "Davanın kabulü" ifadesinin silinerek, yerine, "Davanın kısmen kabulü" ifadesinin yazılmasına, 2. Paragrafında yer alan“13.975,56” TL rakamlarının silinerek, yerine, “11.875,56” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin 3. paragrafında yer alan “830,15” rakamlarının silinerek, yerine, “705,40” rakamlarının yazılmasına, yargılama giderine ilişkin 4. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “ Davacı tarafından yapılan 1.176,20 TL yargılama giderinden 1.000,00 TLnin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, vekalet ücretine ilişkin 5. paragrafına "kısmen red nedeniyle davalı lehine 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine " cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 11.10.2013 günü oybirliği ile karar verildi.