Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2013/23144 E. 2013/24024 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No : 2012/911-2013/781 Dava, 05.04.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri uyarınca rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün bozmaya uygun bulunmasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Mahkemece, tefhim edilen hüküm fıkrasında, 3.139,41TL peşin sermaye değerli gelirin davalı ...’den tahsiline karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında açık maddi hata sonucu yazım hatası yapılarak 139,41TL peşin sermaye değerli gelirin davalıdan tahsiline karar verilmesi, Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş; Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince, gelir artışlarına ilişkin kısmına yönelik ret kararı verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip, davanın kısmen reddine ilişkin olarak, davacı kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre paylaştırılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca, bozma sonrası ıslah yapılamayacağı da gözetilerek, temyiz edenin sıfatına göre, düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı bulunan "139,41" rakamlarının silinerek, yerine, "3.139,41" rakamlarının yazılmasına, 4. bendinin tamamen silinerek yerine, “Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 214,45TL harcın davalı ...’den alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılmasına, 6. bendinde yazılı bulunan "davalılara" sözcüğünün silinerek, yerine, "davalı ...’a" sözcüklerinin yazılmasına, 7. bendinin tamamen silinerek yerine “Davacı kurum tarafından yapılan 1.117,00TL yargılama giderinin davalı ...’den alınarak davacı kuruma verilmesine” cümlesinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'den alınmasına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.