Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/5613 E. 2012/15941 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2012/5613
- Karar No
- 2012/15941
- Karar Tarihi
Mahkemesi :İş Mahkemesi No :1089-801
Davacı, 01.07.1998-01.05.2007 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 6111 sayılı Kanundan yararlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, davacının 01.07.1998-01.05.2007 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlanma talebinin ise reddine karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, ğ. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir. 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/10-742 E. 2011/64 K. sayılı 06.04.2011 tarihli kararında da açıklandığı gibi,özel bir sebep bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi, taraflar kısmen haklı çıkarsa, haklı çıktıkları oranda paylaştırılması gerekir. Eldeki davada; dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücreti ile haklı çıkma oranına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasına, yeni bir paragraf olarak “-Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.200,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin eklenmesine, yargılama giderlerine ilişkin “ 7.” paragrafında yer alan “80,00 TL.nın” ifadesinden sonra gelmek üzere “kabul ve red durumuna göre 60,00 TL yargılama giderinin” ifadesinin eklenmesine ve ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.