Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/14652 E. 2012/15652 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi No :269-1023

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddeleri olup, bozma öncesi alınan ve birbirini teyit eden kusur raporlarına göre, davalı işverinin % 70 oranında, sigortalının ise % 30 orarında kusurlu olduğu tespit edilmiş ve mahkemece davalı işverenin 10. maddeye dayalı olarak kusursuz sorumluluğunun bulunduğu kabul edilmek suretiyle BK 43 ve 44. maddeleri uyarınca yapılan hakkaniyet indirimi sonucu Kurum zararının % 85 'ine isabet eden miktarıyla sorumluluğuna karar verilmiştir.

Nevar ki; 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesine ilişkin Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte,ilk peşin değerli gelir belirlenirken, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu kararı ile % 28 olarak belirlenen iş göremezlik oranı üzerinden hesaplanan 37.290,66 TL'nin esas alınması gerekirken, % 35 iş göremezlik oranı üzerinden hesaplanan tutarın esas alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının silinerek, yerine, ''1-) Davanın kısmen kabulü ile bağlanan gelir yönünden 31.697,06 TL'nin onay tarihi, 247,25 TL geçici iş göremezlik ödemeleri yönünden ödeme tarihi, 55,29 TL tedavi gideri yönünden sarf tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-)Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'e göre hesaplanan 3.739,95 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3-)Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 1900,77 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, 4-)Bu dava nedeniyle yapılan 1.329,10 TL yargılama giderinin davalıdan alanarak davacıya verilemsine '' yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.