Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/13041 E. 2013/25519 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi No : 2010/438-2012/144 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı kurum, 10.11.2009 tarihinde meydana gelen tarfik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın yasal dayanağı uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, davalının Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür. Davaya konu somut olayda; 2009/3237 sayılı savcılık soruşturma dosyası kapsamına göre, sigortalının sevk ve idaresinde bulunan 01 E 4185 plaka sayılı traktör ile çöp dökme işini tamamladıktan sonra traktörü yolun kenarına park ederek inmeye çalıştığı sırada aniden hareket etmesi sonucu durdurmak isterken altında kalarak, sağ göğüs bölgesindeki çökme kırığına bağlı solunum durması sonucu vefat ettiği, 25.03.2010 tarihli müfettiş raporuna göre, işveren tarafından teknik ilerlemenin getirdiği yeniliklerin takip edilerek çalışanlar tarafından uygulanmasının sağlanmaması, fren tertibatının güçlü olmaması, koruyucu dış kabin bulunmaması nedenleriyle işverenin sorumlu olduğu kanaatinin bildirildiği, 28.01.2010 tarihli iş teftiş raporuna göre ise, işverenin, sigortalının sağlık raporu bulunmaması nedeniyle %30, sigortalının ise %70 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, hükme esas alınan kusur raporunda, sigortalının B sınıfı ehliyetinin römorklu traktör kullanımına uygun olmadığı, ruhsatı bulunmadığından ve teknik kontrollerinin yapıldığına dair belge sunulmadığı, el freninin çalışıp çalışmadığına dair tespit yapılmadığından davalının %60, sigortalının %40 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, öncelikle dosya kapsamına göre bakım ve onarım eksikliğine ilişkin bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında, olayın oluşu ile birlikte değerlendirildiğinde baskın kusurun, sigortalıda bulunduğu da gözetilerek, olay günü sigortalının yönetimindeki aracın niteliği, traktöre bağlı römokun özellikleri tereddütsüz belirlendikten sonra sürücü belgesinin yeterli olup olmadığı ve özellikle olay ile sürücü belgesinin yetersiz oluşu arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının irdelendiği uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, yeniden rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.