Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/14345 E. 2012/25615 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :507-642

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum ile davalı şirket vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-) Eldeki dava dosyasında kusurlu bulunan dava dışı şirket yetkilisi ...'nın iş bu davada davalı sıfatı bulunmayıp, Kurumca dava dışı kişilerin kusurları yönünden, Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddelerinde düzenlenen teselsül hükümlerine dayanılmamasına karşın, hükmün gerekçesinde, dava dışı ...'ya ait % 1 kusur oranının da davalı şirketin % 59 kusur oranına eklenmek suretiyle, davalının % 60 oranındaki kurum zararından sorumlu olduğu yönünde hesaplama yapılması, isabetsiz ise de, iş bu isabetsizliğin, davalının toplam % 59 kusur oranı, davadaki talep ve hükmolunan miktar itibariyle sonuca etkisinin bulunmamasına göre,

Öte yandan, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesi'nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davacı Kurumun rücu alacağı, 70.855,16 TL ilk peşin değerli gelir ile 736,29 TL sosyal yardım zammı olmak üzere toplam 71.591,45 TL'nin, davalının kusuruna isabet eden kısım olduğu halde, hükmün gerekçesinde, ilk peşin sermaye değeri hesabına, sosyal yardım zammı dahil edilmeyerek, bu miktarın 70.855,16 TL olarak belirtilmesi isabetsiz ise de, davacının talebi ve hüküm altına alınan tazminat tutarına göre, bu husus sonuca etkili olmayıp, belirtilen hususun ileride açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, anılan hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.

3-) 14.02.2011 tarih ve 842 sıra nolu makbuz ile davalı vekili tarafından ek bilirkişi raporu tanzimi için 300,00 TL yatırıldığı halde, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucunda, bu ücretin davacı Kurum tarafından yatırıldığı kabul edilmek suretiyle, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "900,00" rakamlarının silinerek, yerine "600,00" rakamlarının yazılmasına, "946,00" rakamlarının silinerek, yerine "646,00" rakamlarının yazılmasına, 5. bendinin olduğu gibi silinerek, yerine "Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına", şeklinde yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.