Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/13827 E. 2012/24680 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No : 316-55 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-)Rücu davalarında; gelirlere ilişkin yürütülmesi gereken faizin, yasal faiz olduğunun gözetilmemesi isabetsizdir. Öte yandan; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74.maddesinde (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26.maddesi); "Hakim, talepten fazla veya başkasına hükmedemez" hükmü yer almaktadır. Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hakimin, talepten fazlasına veya başkasına hükmedemeyeceği açıktır. Somut olayda; davacı Kurum vekili tarafından gerek dava dilekçesinde, gerekse ıslah dilekçesinde "yasal faiz" talep edildiğinin anlaşılması karşısında; taleple bağlılık ilkesine aykırı biçimde gelirler yönünden "en yüksek banka mevduat faizi"ne hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. S O N U Ç : Hükmün (2) numaralı parağrafında yer alan "...en yüksek banka mevduat" sözcüklerinin silinerek, yerine "yasal" sözcüğünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.