Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/9346 E. 2026/5859 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1757 E., 2025/1274 K. SUÇ :1. Uyuşturucu madde ticareti yapma 2. 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Temyiz isteminin reddi (2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden) 2. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden)

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesinin (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre aşağıdaki belirtilen dışında usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Dosya içinde herhangi bir arama kararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; somut suç şüphesine istinaden kolluk kuvvetlerinin kenevir bitkilerinin ekili olabileceği alanlarda yapılan araştırma sırasında, sanığın aracına bir çuval ile bindiği fark edilip durdurulması, devamında sanığa nereden geldiği ve aracında ne olduğunun sorulması üzerine sanığın aracın bagajında çuval içerisinde bulunan suça konu uyuşturucu maddeleri rızaen teslim ederek kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR A. 2313 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafıinin temyiz isteminin CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.