Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/9080 E. 2026/5862 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/9080
Karar No
2026/5862
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2910 E., 2025/1668 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin vekalet ücreti yönünden esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın 07.05.2018 tarihli eylemi yönünden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın 07.05.2018 tarihli eylemden dolayı beraat etmesi nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden diğer suçtan ise mahkûm olan sanık hakkında, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasında bir aykırılık bulunmadığından Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen vekalet ücretinin verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/9080, K. 2026/5862, T. 28.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-9080-e-2026-5862-k-9e7185b9215d